Wat is het verschil tussen Scope 8 en Scope 10?

Scope 8 gaat over veilig werken, Scope 10 over brandrisico. Scope 8 beoordeelt de vaste elektrische installatie waar je medewerkers dagelijks mee werken; Scope 10 beoordeelt vooral welke installatiedelen brand kunnen veroorzaken, het gebruik en de apparatuur die erop is aangesloten.

Ze sluiten elkaar niet uit. In veel gevallen worden er twee inspecties uitgevoerd tijdens één bezoek.

Scope 8 kijkt naar de installatie en de mensen die ermee werken

De basis van Scope 8 is NEN 3140, de norm voor veilig werken aan en met elektrische installaties. De inspecteur beoordeelt verdeelinrichtingen, groepen, beveiligingen en aarding, en of er veilig aan gewerkt kan worden.

De aanleiding is meestal de zorgplicht uit de Arbowet: je moet kunnen laten zien dat de installatie veilig is voor wie ermee werkt. Het SCIOS-schema legt daar eisen bovenop aan de inspecteur en het inspectiebedrijf.

Scope 10 kijkt naar brandrisico

Bij Scope 10 is NTA 8220 de basis. De vraag is niet of er veilig gewerkt kan worden, maar of er iets in het gebouw staat dat brand kan veroorzaken.

Dat betekent een bredere blik: naast verdeelkasten, bekabeling en verbindingen komen ook aangesloten apparaten en machines in beeld, en de manier waarop ze gebruikt worden. Een overbelaste groep of een verlengsnoer dat permanent dienstdoet als vaste bedrading telt mee. Infraroodopnamen horen bij het werk, want warmte is bij brandrisico het belangrijkste signaal.

De vraag van Scope 8 is of je medewerkers veilig kunnen werken. De vraag van Scope 10 is of je pand niet in brand vliegt.

Wie welke vraagt

Scope 10 staat doorgaans in de polisvoorwaarden. Verzekeraars sturen erop aan omdat de elektrische installatie al jaren één van de grootste oorzaken is van brand.

Scope 8 komt vaker voort uit je eigen zorgplicht als werkgever, soms aangevuld door een certificering of een opdrachtgever die erom vraagt. Krijg je een brief van je verzekeraar, kijk dan welke scope er letterlijk in staat voordat je ergens opdracht voor geeft.

Waar ze elkaar raken

Beide inspecteurs staan voor dezelfde verdeelkast, met een andere bril op. De een beoordeelt of de beveiliging klopt en of er veilig aan gewerkt kan worden, de ander of er warmteontwikkeling ontstaat of componenten verkeerd zijn aangesloten.

Precies daarom worden ze vaak gecombineerd: één bezoek, één keer de installatie open, twee rapporten. Dat scheelt voorbereiding en stilstand.

Hoe vaak ze terugkomen

Voor allebei geldt een periodieke cyclus. In polisvoorwaarden zie je meestal drie tot vijf jaar, maar het eigenlijke interval volgt uit een risicobeoordeling: de leeftijd van de installatie, de omgeving en de manier waarop er gebruik van wordt gemaakt.

Staat er een termijn in je polis, dan is die leidend. Staat er niets, dan bepaal je het interval op dezelfde manier als bij een NEN 3140-keuring. Hoe dat werkt, lees je in hoe vaak een NEN 3140-keuring moet plaatsvinden.

Welke heb je nodig

Heb je personeel, dan is de arbeidsveiligheid van je installatie altijd aan de orde en ligt Scope 8 of een NEN 3140-keuring voor de hand. Vraagt je verzekeraar om een inspectie, dan gaat het vrijwel altijd om Scope 10.

Liggen er zonnepanelen op het dak, dan komt daar nog een derde inspectie bij. Welke dat is en waar de grens ligt, staat in het verschil tussen Scope 10 en Scope 12.

Veelgestelde vragen